Resistents en Montanha Negra : lo Còs Franc, CFMN (1944)

Dins los camins de la Montanha Negra (Tarn e Aude), estelas e monuments remembran que, i a gaire, de combats opausèron d’òmes pauc nombroses, feblament armats, mas determinats e organizats, a la Wehrmacht plan superiora en nombre e mai provesida en material.

Las originas

Lo Còs Franc de la Montanha Negra (CFMN) nasquèt de la volontat de mantun òme que refusèron la desfacha e l’ocupacion, simplament.

Dos en particular : Roger Mompezat e Henri Sévenet. L’Estat-Major interaliat de Londres lor donèt son acòrd definitiu per la constitucion d’una fòrça basada en Montanha Negra, e tanben un sosten material.

Tre 1943, los primièrs paracadudatges d’armas aguèron luòc per armar la futura unitat.

Lo 20 d’abril de 1944, a Castres, foguèt decidida la constitucion del Còs Franc de la Montanha Negra.w

/. . .

Una fòrça compausada

La fòrça del Còs Franc de la Montanha Negra èra tanben d’èsser a l’image de França, dins sa diversitat. I trobàvem de soldats de mestièr, mas tanben de civils, de Tarneses e d’Audencs, de « Ch’tis », de Bretouns e de Normands, d’Alsacians e de Loreneses (que desertèron la Wehrmacht), de Belgues, de Russes, d’Espanhòls (republicans), d’Italians, de Poloneses, un Olandés, un American e un Anglés.

Totas las religions i èran representadas : ateus, josieus, crestians, musulmans. D’unes mòrts èran saluts per la lectura de l’Alcoran, d’autres èran enterrats segon lo rite crestian…

Una fòrça qu’èra ja, fin finala, a l’image de la França d’uèi ?

Un cèrt sens de la justícia e de l’umanitat

Après lo combat de La Rouge, los òmes del CFMN prenguèron lo risc d’amanejar un de lors presonièrs alemands, grèvament nafrat, a l’espital de Mazamet. A punta d’alba, lo capitani Manquené, mètge del Còs Franc, remetèt lo nafrat, amb una letra, a d’infirmièras alemandas estonadas… Segon una allocucion de J. de Kervenoael, lo soldat alemand diguèt alavetz : « Quand la patz serà tornada, serem urós de vos aculhir a l’ostal nòstre. »

/ . . .